Masz wystający brzuch albo pośladki? To hiperlordoza lędźwiowa!

22 maj

Na wielkość krzywizny lędźwiowej, a więc jej nadmierne pogłębienie określane jako hiperlordoza, bądź zmniejszenie – hypolordoza, decydujący wpływ ma zakres ruchów w stawie biodrowym. Tak więc za jedną z główną przyczyn wystającego brzucha czy pośladków, zaraz obok zbyt dużej masy ciała można wyróżnić zaburzoną pracę mięśni. To właśnie te struktury ciała ludzkiego charakteryzuje utrata elastyczności, co jest wynikiem oddalenia początku i końca danego mięśnia. Wobec tego, czerpiąc jedno z głównych założeń metody Pilatesa, aby wciągnąć brzuch a pośladki napiąć, nie tylko korygują estetykę sylwetki, ale i mają zbawienny wpływ na dolegliwości bólowe kręgosłupa, co zapewnia odpowiednia stabilizacja łańcucha mięśniowego.

Na powyższy wniosek spojrzymy z perspektywy anatomii, a więc charakteryzując poszczególne mięśnie, których odpowiednie działanie stanowi alternatywę prawidłowej postawy. Miednica jako sztywna struktura, w sposób pośredni zapewnia sobie możliwości ruchowe poprzez połączenie ze stawem biodrowym oraz leżącym wyżej odcinkiem lędźwiowym kręgosłupa. Wykonując manewr w przód lub w tył na głowach kości udowych, a więc w stawie biodrowym, zwiększa lub zmniejsza swoje fizjologiczne przodopochylenie. Konsekwencją tego jest nadmierne pochylenie miednicy ku przodowi, co utożsamia się z pogłębieniem lordozy, czyli tzw. hiperlordozą (wystający brzuch oraz pośladki). W miarę wytwarzania się krzywizn pochylenie miednicy zwiększa się. U kobiet  zwykle sięga od 55 – 60° , zaś u mężczyzn od 50 – 55°. Krótko mówiąc, im kąt jest większy, tym większa jest lordoza. Za taki stan rzeczy, niewątpliwie odpowiedzialne są grupy mięśniowe, które w warunkach prawidłowych zapewniają również stabilną pozycję, zaś w przypadku zaburzonego napięcia mogą powodować nadmierne pochylenie w tył lub w przód, co z pewnością jest następstwem niekorzystnym.

W ustalaniu położenia miednicy biorą udział dwa zespoły mięśni:

  • Zwiększające swym skurczem przodopochylenie miednicy (zwiększona lordoza):
    • z przodu: mięsień prosty uda, mięsień biodrowo – lędźwiowy,
    • z tyłu: mięsień czworoboczny lędźwi, prostownik grzbietu odcinka lędźwiowego.
  • Zmniejszające swym skurczem przodopochylenie miednicy (zmniejszona lordoza):
    • z przodu: mięśnie brzucha, zwłaszcza mięsień prosty
    • z tyłu: mięśnie pośladkowe, mięśnie kulszowo – goleniowe: półbłoniasty, półścięgnisty, głowa długa mięśnia dwugłowego, przywodziciel wielki.

W celu zapewnienia zrównoważonej postawy, znaczące jest poznanie pod względem topografii oraz funkcji wyżej wymienionych mięśni. Zatem rozpatrując w pierwszej kolejności grupę przednią, wyróżniamy:

Mięsień prosty uda

Położenie – biegnie od kolca biodrowego przedniego dolnego do guzowatości piszczeli. Stanowi jedną z czterech głów mięśnia czworogłowego uda.

Funkcja – najsilniejszy zginacz stawu biodrowego oraz prostownik stawu kolanowego. Z pozostałymi głowami jest najważniejszym mięśniem odpowiedzialnym za chód w terenie płaskim jak i podczas podchodzenia pod górę i schodzenia w dół.

Mięsień biodrowo – lędźwiowy

Położenie – składa się z trzech części, gdzie pierwsza jako mięsień biodrowy uchodzi z wewnętrznej powierzchni talerza miedniczego, zaś dwie pozostałe jako mięśnie lędźwiowe małe i duże, przyczepiają się bezpośrednio na odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Wspólnie zbiegają do krętarza mniejszego kości udowej.

Funkcja – zginacz stawu biodrowego a jego przykurcz powoduje pogłębienie lordozy lędźwiowej.

Mięsień czworoboczny lędźwi

Położenie – złożony z przedniej i tylnej warstwy, łącząc XII żebro, wyrostki żebrowe kręgów lędźwiowych i grzebień biodrowy.

Funkcja – obie części mięśnia równoważą odcinek lędźwiowy, zaś ich skurcz obniża XII żebro. Stabilizując klatkę piersiową skurcz mięśnia powoduje zbliżenie do niej miednicy.

Mięsień pośladkowy wielki

Położenie – rozciąga się od powierzchni zewnętrznej talerza biodrowego do guzowatości pośladkowej kości udowej.

Funkcja – przede wszystkim prostuje udo, ale również uczestniczy w biegach, skokach, wchodzeniu pod górę czy wstawaniu z pozycji siedzącej.

Mięśnie kulszowo – goleniowe

Położenie – swym początkiem sięgają od guza kulszowego kończąc poniżej stawu kolanowego.

Funkcja – spełniają rolę zginaczy stawu kolanowego, z kolei staw biodrowy prostują. Podczas chodu działają na staw biodrowy, prostując go.

Znajomość charakterystyki poszczególnych mięśni daje możliwość korekcji postawy w sposób prawidłowy, jednocześnie nie pozwalając na pogłębianie wady bądź co gorsze jej inwersję w inną. Dlatego pełna świadomość działania mięśni grzbietu, obręczy barkowej i miedniczej a także mięśni brzucha, które zostaną przedstawione w kolejnym artykule, pozwoli na wykonywanie odpowiednich testów, diagnozujących ewentualne występowanie przykurczów mięśni posturalnych, które zaburza statodynamikę ciała.

 

Justyna Stańczyk

About these ads

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: